Babynamen uitkiezen

Een naam uitkiezen voor je baby… stiekem is dat iets waar ik al jaren over nadenk. Al sinds ik me kan herinneren heb ik iets met namen. Ik vind namen heel interessant en heb al van kleins af aan een lijstje bijgehouden met namen die ik mooi vind. Als tiener had ik al helemaal bedacht hoe ik mijn toekomstige kroost wilde gaan noemen (en moest ik alleen nog even een partner vinden die diezelfde namen mooi vond) en hield ik lijstjes bij waaraan ik door de jaren heen telkens mooie namen bleef toevoegen. En toen raakte ik zwanger van Wolff en mogen Roelof en ik écht een babynaam gaan uitkiezen; eentje die we daadwerkelijk mochten gaan gebruiken. Best een klus en best een verantwoordelijkheid. Er is me veel gevraagd hoe we bij de namen van Wolff zijn gekomen, dus hierbij ons verhaal!

Wolff heet officieel Arlan Wolff van de Groep. Twee namen, waarvan de tweede naam de roepnaam is. Onze miskraamkindjes hebben we ook namen gegeven: Davin Loek en June Beer, waarbij we ook de tweede namen (dus: Loek en Beer) als roepnaam hebben gebruikt. We vonden het mooi om Wolff een naam te geven in diezelfde lijn, dus eerst een naam met twee lettergrepen en daarna een roepnaam met één lettergreep. We vonden het daarbij belangrijk dat de roepnaam van Wolff goed zou passen bij ‘Loek’ en ‘Beer’. Hoewel we de roepnamen van onze miskraamkindjes natuurlijk niet actief gebruiken, horen deze kindjes voor ons gevoel wel bij ons hele verhaal en bij ons leven en vinden we het mooi om de namen van al onze kindjes, levend of niet, bij elkaar te laten passen. We vonden Wolff een hele mooie naam, die mooi aansloot op de namen Loek en Beer, en zo voelt het allemaal als één mooi geheel. Een leuk weetje trouwens: op het geboortekaartje van Wolff staan maantjes en veertjes afgebeeld, de afbeeldingen die we ook hebben laten tatoeëren als aandenken aan Loek en Beer. Zo hoort alles écht bij elkaar.

De naam Wolff hebben Roelof en ik al jaren in ons hoofd. Al aan het begin van onze verkeringstijd kwam ik deze naam een keer in een lijstje tegen en toen ik ‘m aan Roelof liet zien, was hij gelijk heel erg enthousiast. We zeiden toen al dat als we ooit een zoon zouden krijgen, we ‘m Wolff wilden noemen. De dubbele ‘f’ was een leuke toevoeging, om de naam net iets origineler te maken (fun fact: in Nederland is de naam Wolff met dubbel ‘f’ in de afgelopen vijf jaar geen enkele keer gegeven). Het bedenken van een roepnaam voor een jongetje was voor ons dus geen enkel probleem. Sterker nog: ik was stiekem heel blij dat ik zwanger bleek van een jongetje, want ik vond Wolff zo’n toffe naam dat ik het gewoon jammer had gevonden als we ‘m niet hadden kunnen gebruiken (en even eerlijk: ik vind het kiezen van een meisjesnaam écht ongelooflijk moeilijk). 

Hoe we bij de naam Arlan komen, is eigenlijk best grappig. Toen we onze hond Jake net kregen, zijn we met hem op puppycursus gegaan. En op die cursus zat een heel schattig hondje met de naam Arlan. Ik weet nog heel goed dat ik toen tegen Roelof zei: “Wow, dat is écht een toffe naam!”, en bij thuiskomst van de puppycursus heb ik de naam Arlan toegevoegd aan mijn ‘mooie namen lijstje’. Toen we een naam met twee lettergrepen zochten die goed aansloot bij Wolff, kwam de naam Arlan eigenlijk snel naar voren. We hebben nog wel wat andere namen overwogen, maar Arlan bleef steeds door ons hoofd spoken. Toen ik na een tijdje eens opzocht wat de naam betekent en ik ontdekte dat Arlan ‘belofte’ betekent, hakten we de knoop direct door. We vonden het súper mooi om Wolff deze naam met deze betekenis door te geven nadat we eerst twee miskramen hebben gehad. Wolff voelt voor ons toch als een groot cadeautje na twee miskramen; alsof hij, ondanks alles, toch aan ons beloofd was. En zo waren de namen compleet.

En toen de achternamen. Dat was nog een heel ding bij ons. Roelof heet ‘De Haan’ van achteren en toen we besloten dat ons kindje ‘Wolff’ zou gaan heten, begonnen we direct te twijfelen aan Roelof z’n achternaam. Over het algemeen krijgen kinderen vaak de achternaam van hun vader en hoewel dat bij ons in principe ook gewoon het geval zou zijn geweest, vonden we ‘Wolff de Haan’ echt een beetje pestgevoelig. Je zou maar een heel onzeker jongetje krijgen dat ontzettend gepest wordt met zo’n dierentuin-naam… we durfden het niet aan. En daarom heeft Wolff mijn achternaam gekregen en heeft Roelof mijn achternaam achter zijn eigen achternaam geplakt. We heten dus nu allemaal op een bepaalde manier ‘van de Groep’ van achteren en zo hebben we toch allemaal dezelfde achternaam. 

We zijn super blij met de namen die we hebben uitgekozen. We vinden het een stoere, originele naam, maar ook lekker simpel en duidelijk. Ik had het niet anders gewild. Ik ben heel benieuwd wat jullie ervan vinden! 

4 comments

  1. Leuk om te lezen!

    Hier hetzelfde qua achternaam. Marcel heeft mijn achternaam. Zijn vader heeft namelijk een voornaam als achternaam: Laurens. Nu heet onze zoon Marcel Laurens de Kruijk, met zijn vaders achternaam als tweede voornaam.
    Roxanne onlangs geplaatst…Over relaties en therapieMy Profile

  2. Wat mooi om te lezen hoe jullie aan de namen gekomen zijn. Ze zijn mooi, zeker in het geheel bij de andere namen.
    Wolff zal zijn namen vast met trots dragen.

    Veel gelukt met z’n drietjes en de hondjes natuurlijk!
    Groetjes Jeanine.
    Jeanine onlangs geplaatst…Summertime – TagMy Profile

  3. Hier is het net het omgekeerde. Ik ben dan wel nog niet zwanger, maar mijn vriend en ik zijn wel al een tijd bezig met namen. Helaas hebben we helemaal een andere smaak, waardoor het nog een moeilijke beslissing met veel discussies zal worden…

  4. Lucy de Haan

    Heel mooi om te lezen hoe jullie bij de namen zijn gekomen!!! Heel bewust en liefdevol!!!
    Ik zie er naar uit om jullie op te zoeken, maar dat zal nog even duren!!!
    een liefdevolle omhelzing van mij!!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge