Een variant op Shashuka

Eindelijk weer een recept! En het ontstond spontaan. Oh the joy of being a ZZP’er… Tijd om lunch te maken; elke dag opnieuw. En zo ontstond dit recept. De dag van tevoren maakten we lasagne en tot grote frustratie van de hunk snijd ik altijd véél te veel groente voor onze mini-ovenschaal. Hij begint dan altijd te klagen dat lasagne gewoon zou moeten bestaan uit lasagnebladen, vlees, saus en kaas, maar dan worden we tonnetje rond. En dus snijd ik groenten. Champignons, wortel, paprika, uitje… En daar hielden we dus een heleboel van over. Om de hunk gerust te stellen (hij zag alle groente al verdwijnen in de lasagne — dan zou er HELEMAAL NIETS meer overblijven van de smaak), stelde ik voor om er de volgende dag ratatouille van te maken (hier reageerde hij ook niet echt enthousiast op, want: groente in saus = saai). Maar toen ik de volgende dag klaarstond om ratatouille in elkaar te flansen, bedacht ik me dat ik al lang de droom koester om shashuka te maken (OK, dit klinkt dramatischer dan het is, maar ik wil al eeuwen een keer shashuka eten en toen kwam ik een keer in een cafeetje waar ze het hadden, toen bestelde ik het en toen WAREN DE EIEREN OP POTVERDORIE – vandaar mijn diep gekoesterde wens). En dus werd het shashuka. 

Continue reading “Een variant op Shashuka”

Courgettespaghetti

Woeeeee, eindelijk weer een receptje op mijn blog! De laatste maanden waren een beetje druk en hectischc (iets met scripties en verhuizen), maar ik ben back on track. Oh man, dit stond al zó lang op mijn “dit wil ik ooit nog eens maken-lijstje”. Ik had alleen geen apparaatje om courgetteslierten mee te snijden (en was te gierig om er eentje te kopen), dus het kwam er steeds niet van. Gelukkig werk ik nu in een kookwinkel (Cook@Home in Amersfoort) en is de weg naar het gebruiken van kookapparaatjes net even wat eenvoudiger dan voorheen. Om een lang verhaal kort te maken: ik mocht een Spiral Cutter uittesten en maakte daarmee courgettespaghetti. Jum! 

Continue reading “Courgettespaghetti”

Gevulde courgette met quinoapilav

Eigenlijk lust ik bijna alles. Het enige wat ik écht niet door m’n strot krijg is boter. Niet bakboter ofzo, dat is oké. Kruidenboter vind ik ook nog wel lekker, maar gewoon roomboter, dat spul dat mensen op hun brood smeren. Van de geur alleen al ga ik bijna over m’n nek en mijn maag draait zich altijd drie keer om als ik de hoeveelheid boter bekijk die mensen op hun brood smeren. Zo’n weeïge geur. Bah. Echt heel erg vies. Verder eet ik ook geen varkensvlees, niet omdat ik het niet lust, maar omdat ik er buikpijn van krijg. Tot slot eet ik het liefst alleen maar biologisch vlees, omdat ik van “normaal” vlees een gigantisch groot schuldgevoel krijg en ’s nachts nachtmerries krijg van zielige, dode koetjes, schaapjes en kippetjes. Ik ben soms een beetje een zachtgekookt ei.

Continue reading “Gevulde courgette met quinoapilav”