#zzz

Het is alweer bijna twee maanden geleden dat ik in totale wanhoop op Twitter plaatste dat ik werkelijk waar niet wist hoe Roelof en ik ooit onze nachtrust gingen terugkrijgen. Wolff is eigenlijk al sinds z’n geboorte een slechte slaper en hield ons vijf maanden lang wakker. Zowel overdag als ’s nachts was er geen slaap in te krijgen, zaten we uren naast zijn wiegje in een poging om hem in slaap te krijgen, gingen we er zevenduizend keer per nacht uit, voedde ik ’s nachts elk uur (en duurde elke voeding 20 minuten), werden we geteisterd door gekrijs, door onrust en vooral door een groot tekort aan slaap. We waren alledrie kapot. Slaapcoach en levensredder Aisha (Twitter: @gipsbek) redde ons. En nu zijn we twee maanden verder. 

Het is alsof we een ander kind hebben. Laat ik voorop stellen dat dit geen verhaal wordt waarin ALLES opeens helemaal 100% in orde is, want Wolff is nog steeds dezelfde doorzetter met een pittig karakter en we slapen nog steeds niet “door”, maar wat is er veel veranderd. Van een constant overprikkeld en huilerig kind, hebben we Wolff zien veranderen in een vrolijk ventje. Tuurlijk, hij is nog steeds wel eens heel boos, ook ’s nachts, maar het chronisch vermoeide en daardoor chagrijnige gedrag dat hij voorheen overdag veel had, is eigenlijk bijna helemaal weg. We hebben een strak slaapritme toegepast. Het was flink doorzetten en ja, we hebben hem laten huilen, maar het werkt. De grootste veranderingen zet ik even op een rijtje. 

Hij slaapt overdag
En dit is al een hele overwinning op zich. Voorheen sliep Wolff overdag MAXIMAAL drie kwartier, en dat was als ik heel veel geluk had. Wat ik ook probeerde (en ik heb echt alles geprobeerd, langer wakker houden, na drie kwartier naast het bedje zitten en hem in slaap krijgen, wiegen, speentje, voeden, weet ik veel, ALLES), hij wilde daarna niet verder slapen, maar was absoluut niet uitgeslapen. Het resultaat was dat ik hem een half uur later weer op bed legde, waarna ik vervolgens een half uur naast zijn wiegje zat omdat hij de boel bij elkaar krijste (hij was immers net wakker en wilde helemaal niet slapen, al was hij moe). Het was echt een strijd. Nu slaapt hij drie slaapjes op een dag en kunnen we er eigenlijk van op aan dat elk slaapje minstens een uur duurt. Op goeie dagen slaapt hij zelfs drie keer twee (!!!) uur. Misschien wat veel voor een baby van zes maanden, maar hij heeft dit duidelijk nodig en is zoveel vrolijker tussendoor. Bovendien merken we ook dat overdag slapen ook ’s nachts slaap oplevert. Hoe beter de slaapjes overdag gaan, hoe beter onze nachtrust. 

Geen nachtvoedingen meer
Dit vond ik een hel en een opluchting tegelijk. Ik ben, toen we het slaaptraject startten, per direct gestopt met het geven van nachtvoedingen. Wolff is keurig gemiddeld qua gewicht en komt écht niets tekort. Hij heeft in principe geen nachtvoedingen meer nodig. Ik ben zelf echt een voorstander van voeden op verzoek, maar het werd echt te gek. Hij lag op ons dieptepunt gemiddeld zo’n zeven keer per nacht aan de borst. Ik zat de hele nacht rechtop terwijl hij niet eens echt honger had – hij gebruikte mijn borst na een tijdje meer als troost en speentje. Het direct stoppen met de nachtvoedingen was pittig. Niet alleen omdat mijn borsten daar echt aan moesten wennen (AUW!), maar ook omdat Wolff daaraan moest wennen. Drie nachten gilde hij als een speenvarken, uren achter elkaar. Maar we hebben ‘m laten huilen. En nee – hij heeft nu geen trauma of hechtingsstoornis. Hij weet nu dat hij ’s nachts geen voeding krijgt en hierdoor gaat hij ’s nachts ook veel makkelijker weer slapen als hij even wakker wordt. 

Onderscheid tussen dag- en nachtslaapjes
En misschien nog wel het grootste verschil: Wolff maakt eindelijk onderscheid tussen dag- en nachtslaapjes. Overdag wordt hij na max. twee uur slapen eigenlijk altijd wel wakker, ’s nachts slaapt hij veel meer uren achter elkaar door. Ja, hij wordt nog steeds regelmatig wakker en soms is dat om half 5 en is hij dan niet meer stil te krijgen, maar hij ligt nu op een vaste tijd op bed en slaapt dan veel meer uren achter elkaar dan hij overdag doet. Dat onderscheid was helemaal weg (twee maanden geleden duurden zijn slaapjes dus altijd drie kwartier; zowel overdag als ’s nachts werd hij eigenlijk altijd na drie kwartier wakker), maar hij maakt dat onderscheid nu duidelijk wél. Dat maakt dat wij ook rustiger naar bed kunnen gaan. Ik weet nu, als ik m’n eigen bed in stap, dat de kans groot is dat ik zelf ook gewoon wat uurtjes achter elkaar kan slapen. 

Je begrijpt dat we nog steeds een beetje euforisch zijn over ’t hele geheel. Tuurlijk – we hebben nog steeds gebroken nachten, want hij wordt echt nog regelmatig wakker. Ik sta ook iedere ochtend om 6 uur naast m’n bed en dat vind ik als avondmens nog steeds echt wel pittig. Wolff is vaak al om 5 uur (soms zelf half 5, snik) wakker, maar we laten ‘m structureel tot 6 uur liggen, wat soms ook betekent dat ik al vanaf 5 uur wakker ben en een uur naar gejammer lig te luisteren. Nee, hij slaapt nog steeds niet perfect en ja, hij houdt nog steeds héél lang vol als hij eenmaal begint te huilen. Maar in de regel slaapt hij zoveel beter en is hij zoveel gezelliger. Geen nachten meer van 3 uur slaap, dat is echt al een hele tijd geleden. En dat maakt dat ik hem om freaking 6 uur ’s ochtends met een grote glimlach uit z’n bedje kan halen. We slapen weer. 

 

 

One comment

  1. O man, mijn jongste heeft het 14 weken volgehouden om dag en nacht elke 2.5 uur wakker te worden en te krijsen. Dat vond ik al echt niet te doen meer. Dus ik kan me er iets (heel klein beetje) bij voorstellen hoe dit geweest moet zijn. Wat een hel. En wat een verademing dat er nu verbetering in zit, al is het niet perfect (is dat het ooit?), die paar uurtjes erbij kunnen al zoveel verschil maken… Ik wens jullie veel slaap toe!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge