Een variant op Shashuka

Eindelijk weer een recept! En het ontstond spontaan. Oh the joy of being a ZZP’er… Tijd om lunch te maken; elke dag opnieuw. En zo ontstond dit recept. De dag van tevoren maakten we lasagne en tot grote frustratie van de hunk snijd ik altijd véél te veel groente voor onze mini-ovenschaal. Hij begint dan altijd te klagen dat lasagne gewoon zou moeten bestaan uit lasagnebladen, vlees, saus en kaas, maar dan worden we tonnetje rond. En dus snijd ik groenten. Champignons, wortel, paprika, uitje… En daar hielden we dus een heleboel van over. Om de hunk gerust te stellen (hij zag alle groente al verdwijnen in de lasagne — dan zou er HELEMAAL NIETS meer overblijven van de smaak), stelde ik voor om er de volgende dag ratatouille van te maken (hier reageerde hij ook niet echt enthousiast op, want: groente in saus = saai). Maar toen ik de volgende dag klaarstond om ratatouille in elkaar te flansen, bedacht ik me dat ik al lang de droom koester om shashuka te maken (OK, dit klinkt dramatischer dan het is, maar ik wil al eeuwen een keer shashuka eten en toen kwam ik een keer in een cafeetje waar ze het hadden, toen bestelde ik het en toen WAREN DE EIEREN OP POTVERDORIE – vandaar mijn diep gekoesterde wens). En dus werd het shashuka. 

Continue reading “Een variant op Shashuka”