Een variant op Shashuka

Eindelijk weer een recept! En het ontstond spontaan. Oh the joy of being a ZZP’er… Tijd om lunch te maken; elke dag opnieuw. En zo ontstond dit recept. De dag van tevoren maakten we lasagne en tot grote frustratie van de hunk snijd ik altijd véél te veel groente voor onze mini-ovenschaal. Hij begint dan altijd te klagen dat lasagne gewoon zou moeten bestaan uit lasagnebladen, vlees, saus en kaas, maar dan worden we tonnetje rond. En dus snijd ik groenten. Champignons, wortel, paprika, uitje… En daar hielden we dus een heleboel van over. Om de hunk gerust te stellen (hij zag alle groente al verdwijnen in de lasagne — dan zou er HELEMAAL NIETS meer overblijven van de smaak), stelde ik voor om er de volgende dag ratatouille van te maken (hier reageerde hij ook niet echt enthousiast op, want: groente in saus = saai). Maar toen ik de volgende dag klaarstond om ratatouille in elkaar te flansen, bedacht ik me dat ik al lang de droom koester om shashuka te maken (OK, dit klinkt dramatischer dan het is, maar ik wil al eeuwen een keer shashuka eten en toen kwam ik een keer in een cafeetje waar ze het hadden, toen bestelde ik het en toen WAREN DE EIEREN OP POTVERDORIE – vandaar mijn diep gekoesterde wens). En dus werd het shashuka. 

Lees Verder

Kidneybonensalade

Nu ik thuiswerk is het weer één grote dikke party rond lunchtijd, want niemand die er wat van zegt als ik een half uur in de keuken sta om mijn lunch klaar te maken. De afgelopen weken eindigde mijn lunch bij mijn buiten-de-deur-baan altijd in een snel broodje van de Albert Heijn, omdat ik niet de tijd had om echt iets klaar te maken en ik de avond voor ik naar mijn werk moest te lui was om dit te doen (= eigen schuld, dikke bult) (of dikke buik, want die broodjes waren niet erg gezond). In ieder geval ging mijn hart niet sneller kloppen van wat ik tussen de middag at, terwijl ik me altijd zo verheug op mijn lunch. En nu ik thuiswerk ga ik weer helemaal los. Van avocadotosti’s tot omeletjes tot salades, ik vind het allemaal even fijn. En omdat ik nog kidneybonen in huis had maakte ik deze heerlijke kidneybonen salade (die trouwens wel écht snel klaar is). 

Lees Verder

Risotto met knolselderij en spinazie

Omnomnomnom. Als ik naar de foto’s van deze risotto kijk, heb ik er direct weer zin in (misschien ga ik het gewoon vanavond wel eten). Het is zó lekker en het ontstond als een bij elkaar geraapt zooitje. Het zit zo: er kwamen vrienden eten en we gingen erwtensoep maken. We hadden knolselderij gekocht voor in de erwtensoep, maar toen bleek dat degene die kwam eten dit niet mocht. De knolselderij bleef dus eenzaam en alleen in onze koelkast liggen en ik wist niet zo goed wat ik ermee moest. Want knolselderij valt voor mij in de categorie “onduidelijke groenten”. Gelukkig aten we risotto en risotto is altijd lekker, ongeacht de verdere ingrediënten. 
Lees Verder

Chocoladehavermout met aardbeien

Eindelijk weer tijd om een ontbijtje online te zetten! Ontbijtreceptjes vind ik stiekem de allerleukste, omdat ik vind dat het ontbijt onderschat wordt (terwijl het juist zo leuk is). Zoals jullie misschien wel weten kijk ik na het avondeten alweer uit naar het ontbijt (#nevernoteating) en hoewel mijn ontbijt elke dag hetzelfde is, is het gewoon heel erg lekker en vullend.

Lees Verder

Kormacurry met mysteriegroente: SPITSKOOL

Roelof gaat elke vrijdag naar de markt. De groente is daar verser, goedkoper, minder vaak bespoten (ik durf niet te zeggen dat het helemaal niet bespoten is) én de beleving van ‘je groenten kopen op de markt’ is gewoon leuk (dat zeg ik nou wel, maar Roelof gaat altijd in z’n eentje, dus eigenlijk kan ik niet meepraten over die beleving, maar oké). Om het leven nóg spannender te maken – het was tenslotte nog niet spannend genoeg allemaal – , vraagt Roelof elke week om een mysteriegroente. Kortom: een groente die voor ons uitgekozen wordt. Ik heb volgens mij al eerder verteld dat we er niet altijd in slagen om onze koelkast leeg te eten voor het eind van de week en dat er daardoor altijd een hele berg eten in de prullenbak eindigt, maar ik vind dat zó zonde dat ik een stok achter de deur wilde om in ieder geval de mysteriegroente op te eten. MIJN BLOG DUS. 

Lees Verder

Een variant op Shepherd’s Pie

Misschien vinden sommigen dat dit recept niet tot een echt Shepherd’s Pie recept behoort, want – laat ik direct maar met de deur in huis vallen – de bladerdeeg ontbreekt. En ja, met bladerdeeg is een shepherd’s pie misschien wel heel lekker, maar deze variant mag er ook wezen. Roelof en ik hebben al een paar keer flink indruk gemaakt op ons bezoek (en op onszelf), want deze shepherd’s pie is heel snel klaar en is gewoon écht lekker. 

Lees Verder

Home-made pompoensoep

Roelof en ik doen op maandag en vrijdag boodschappen en dat heeft een aantal redenen. Op zaterdag boodschappen doen vind ik de hel op aarde, want dan is de Albert Heijn zo druk dat ik constant ellebogen tussen m’n ribben heb; op zondag wil ik eigenlijk mijn huis niet uit (met uitzondering van het regelen van plas- en poepmogelijkheden voor Jake) en wil ik me verstoppen onder een dekentje en Netflix-series kijken; en op de andere dagen van de week zijn we eigenlijk gewoon te druk om boodschappen te doen. Maandag en vrijdag dus. Meestal doet Roelof de boodschappen, omdat hij een iets flexibelere planning heeft dan ik. Op vrijdag gaat hij vaak naar de markt, waar we onze fruit en groenten halen, en daar koopt hij iedere week een ‘mystery groente’ (spannend hoor). Afgelopen week was dat pompoen en laat dat nou goed uitkomen, want I love pumpkin

Lees Verder

Speltbroodje met rozemarijn en noten

Ik heb officieel ruzie met onze oven. Ik had bedacht dat ik – heel zen – op zaterdag een broodje ging bakken. Ik krijg dan een soort ideaalplaatje in mijn hoofd. Man en hond gezellig in de woonkamer met een kop koffie, ik in de keuken, waar ik een broodje bak. Een huis dat ruikt naar versgebakken brood, terwijl wij op de bank genieten van het leven en bladiebladiebla. Nou, zo ging het dus niet. Ik stond te schelden in de keuken omdat die ()#*%(@#) oven er drie kwartier over deed om voor te verwarmen. En toen ‘ie eenmaal voorverwarmd was, was er ook niets meer aan de hand en deed ‘ie prima z’n werk, maar ik heb wel ingezien dat ik flink goed moet plannen met deze oven. 

Lees Verder

Hartige speltpannenkoekjes

Thuiswerken heeft vele voordelen: je kunt beginnen wanneer je wil, je kunt koffie pakken wanneer je wil, je kunt in je joggingpak werken én je kunt uitgebreid lunchen. Op donderdag en vrijdag werk ik thuis en ik vind dat heerlijk. Ik heb op die dagen ook de gewoonte om lekker te genieten van mijn lunch en niet alleen maar saaie boterhammen te eten (OK, dat eet ik eigenlijk sowieso nooit, maar je snapt het idee).

Lees Verder

No bake brownie met rood fruit

De herfst is BAKTIJD. Ik moet eerlijk bekennen dat ik dit seizoen geen enorm trouwe volger ben van Heel Holland Bakt (iets met tijdnood), maar thuis bak ik gezellig mee. Toen ik vorige week een bakmix mocht testen voor mijn werk, kwam ik er opnieuw achter dat ik geen fan ben van bakmixen. Het is ideaal voor de onervaren bakker die écht geen mislukt taartje kan voorschotelen aan zijn visite, maar ik heb er zelf weinig lol in. Het is een kwestie van alle ingrediënten (inclusief bakmix) in een kop mikken, even mixen en hup, de oven in (als je oven het doet, die van mij krijgt steeds meer kuren). Sinds ik zelf ben begonnen met het koken en bakken met pure ingrediënten (géén e-nummers, geen rotzooi), merk ik ook dat de smaak van een bakmixtaart (zo noem ik het voor het gemak maar even) eigenlijk helemaal niet zo lekker is. Ik vind het chemisch en heb eigenlijk na één hap al genoeg – wat trouwens wel goed voor de lijn is, maar oké.

Lees Verder