ZWANGER | Week 36 & 37

Tijd voor een nieuwe zwangerschapsupdate van week 36 en week 37. Bovenstaande foto is met 37 weken en 6 dagen zwangerschap gemaakt (dus praktisch 38 weken) en ik ben zo trots als een aap met zeven lullen. Zwanger zijn is fantastisch. Ik doe niks en mijn kindje groeit gewoon. Ik ga mijn dikke buik nog missen straks. De afgelopen twee weken waren mooie weken. Weken waarin ik genoot van mijn verlof, veel waterijsjes at (gemiddeld 3 per dag – geen grap) en weken waarin ik me steeds meer klaar begon te voelen voor de baby en de bijbehorende bevalling. Komt ‘ie hoor! Week 36 en 37! 

Week 36
Oef. En opeens wordt het allemaal een tikkie zwaarder. De baby is ingedaald en dat zorgt best wel voor wat ongemak. Ik voel me behoorlijk beurs van onderen en betrap mezelf af en toe op gewaggel. Ik voel dat er ‘iets’ tussen mijn benen zit en dat is echt een vreemd en onhandig gevoel. Ik begin ook opeens enorm te zenuwen over de bevalling. Toen mijn zwangerschapsapp zei: “Je baby kan nu elk moment komen” kreeg ik weer even een mini-zenuwinzinking, want oh god… die baby moet er dus uit en dat moet ík gaan regelen. Het aftellen is echt begonnen en het idee dat de baby nu echt ieder moment kan gaan komen is zó gek. Ik kijk er naar uit om mijn kindje vast te houden en tegelijkertijd moet ik die enorme bevallingsdrempel nog over. Gekke weken dit. Fysiek gaat het, op de bowlingbal tussen mijn benen na, verder gewoon goed. Saai voor mijn blog, dat het elke week “gewoon goed” gaat, maar ik knijp in m’n handjes van geluk. Zolang het grootste ongemak de lektieten zijn (want HALLO die zijn er dus nog steeds), vind ik dat ik niet mag klagen.

Onderstaande foto is trouwens gemaakt met 37 weken en die vond ik heel grappig om te laten zien, want van de voor- en achterkant is er dus nog steeds vrijwel niets te zien. Ik weet niet of de bakerpraatjes toch een beetje waarheid met zich meedragen (want ze zeggen dat je, als je zwanger bent van een jongetje, je buik heel erg naar voren draagt) óf dat ik gewoon geluk heb, maar ik pas nog steeds in m’n oude broeken en dat vind ik met het uitzicht op na-de-bevalling best een lekker idee. 

Week 37
Wat kunnen weken van elkaar verschillen als je zwanger bent. Zo typte ik vorige week dat ik het “allemaal wel wat zwaarder begon te vinden” en dat ik opeens bevallingspaniek kreeg en vind ik het nu allemaal wel weer meevallen. Ik voel me goed. Het is ook echt een lekkere week, want mijn verlof is ingegaan! Dat was nog een hele klus, want als ZZP’er kan je zo lang doorwerken als je zelf wil, maar het idee dat ik nu geen enkel mailtje of telefoontje meer hoef te beantwoorden is echt heel lekker. Ik kruip helemaal in mijn babybubbel en dat kan gewoon. LAF IT. Week 37 was dan ook gewoon een topweek. Niet alleen omdat ik met verlof ging, maar ook omdat ik een zwangerschapsmassage had (HEMEL), omdat een vriendin mijn hele huis kwam poetsen (HEMEL) en omdat ik me fysiek prima voelde, op wat kleine dingetjes na, zoals zere bekken (vooral ’s nachts) en wat steekjes van onderen (waarbij ik iedere keer denk: OMG DE BABY KOMT!!!!, wat dan elke keer niet het geval blijkt te zijn). Ik loop gewoon mijn uurtje met de hondjes elke middag, eet elke dag drie waterijsjes en doe alleen maar waar ik zin in heb (want nu kan het nog). De baby maakt ondertussen nog niet echt de indruk dat hij zin heeft om geboren te worden, dus het zal allemaal nog wel even duren. 

EN TOEN WAS IK 38 WEKEN ZWANGER! De baby kan nu écht elk moment komen; iets waar ik me steeds bewuster van ben. Ik probeer gewoon te genieten van alle vrije tijd die ik nu nog heb, van de bewegingen in mijn buik en van het vooruitzicht dat ik straks een baby heb om mee te knuffelen, maar ik moet héél eerlijk bekennen dat het ook best lastig is om geduldig te blijven als je de 37 weken voorbij bent. Ik wil mijn baby zien, voelen, ruiken, horen, knuffelen, aaien, zoenen en nog veel meer. Kom maar op baby! Ik ben er klaar voor om je te ontmoeten! 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge