ZWANGER | Week 30 & 31

Daar is mijn twee-wekelijkse update weer! Een dagje te laat, want ik zat gisteren nog op Ameland en had geen zin om daar nog halsoverkop aan mijn blog te werken. Inmiddels ben ik 32 weken zwanger en heb ik weer twee weken achter me gelaten sinds de laatste blogpost. Weken van ongemak, van een lage bloeddruk, maar ook weken waarin alles gewoon een beetje voortkabbelt. Ik heb nog steeds niets te klagen over mijn zwangerschap en hoe ik me voel. Lees je mee? 


Week 30

Week 30 stond in het teken van onhandigheid en ongemak. Alles wordt echt onhandiger. De buik wordt dikker, de baby schopt harder, mijn conditie is niet meer wat het geweest is en ik moet soms best wel even zoeken naar een houding die comfortabel is. Lang zitten is niet prettig voor mijn stuitje, lang lopen geeft een harde buik, lang staan maakt me duizelig (lage bloeddruk) en liggen is oké, maar ik verlang zóóó enorm naar het liggen op mijn buik (staat op nr. 1 op mijn “Na de bevalling-bucketlist”) (nr. 2 is een goed glas wijn). En toch was dit ook wel weer een prima week. Roelof had meivakantie en was lekker thuis. Dit scheelde met het uitlaten van de hondjes, want ik kon af en toe even een wandeling overslaan. Tussendoor plande ik met diverse klanten waarvoor ik veel opdrachten maak een zwangerschapsverlof in, wat heel veel rust geeft voor de komende periode. Ik was van tevoren in de veronderstelling dat ik allemaal wel zou gaan zien hoe ik het met mijn werk zou gaan doen, maar nu de uitgerekende datum dichterbij komt, merk ik dat ik toch heel veel behoefte heb aan een afgesproken zwangerschapsverlof – al zal dat wat korter zijn dan wanneer je in loondienst werkt. En dat is nu afgesproken. Vanaf 8 juni doe ik helemaal niets meer. HEERLAK.

Week 31
De nesteldrang slaat toe. Op de dag dat ik precies 31 weken zwanger was, stond ik heel fanatiek de ramen te zemen. Ik heb nog nooit in mijn leven de ramen in mijn eigen huis gezeemd, dus het was een vrij bijzondere ervaring en ik voelde me er behoorlijk belachelijk bij, maar ik kan er niets aan doen. Alles in mij schreeuwde om schone ramen. Ook begon ik deze week echt te merken dat ik een te lage bloeddruk heb. Als ik in ruimtes ben waar het warm is, voel ik al snel dat ik duizelig word. Gelukkig herken ik het gevoel en voel ik het goed en snel aankomen, waardoor ik op tijd kan gaan zitten en niet flauwval. En verder gaat het gewoon – heel saai – prima met me. Ik geniet van de bewegingen in mijn buik en leef steeds meer toe naar de bevalling. Niet dat ik daar zin in heb (van de week had ik zelfs even een mini-rolberoerte omdat ik me enorm realiseerde dat ik niet meer onder zo’n bevalling uit kom), maar ik kijk wel enorm uit naar de ontmoeting met ons kleine jongetje. Alles staat al helemaal klaar voor hem en ik ben verschrikkelijk benieuwd wie er in mijn buik zit. 

En zo zijn we alweer 32 weken onderweg. De komende twee weken staan er geen spannende dingen op het programma. Rustig aan doen, genieten, nog lekker een keer naar de sauna en misschien begin ik maar eens aan de laatste babywasjes die ik nog moet doen, want het einde is in zicht! 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge