Even over zwangerschapskleding

Per week heb ik ongeveer drie zenuwinzinkingen. Deze zenuwinzinkingen vinden toevallig altijd plaats voor de spiegel rond een uur of 9 ’s ochtends, als het tijd wordt om te bedenken wat ik die dag eens aan ga trekken. Ik heb een kledingkast vol kleding en ben altijd van mening geweest dat hier (meestal) genoeg in hangt om een leuke outfit bij elkaar te sprokkelen. Natuurlijk heb ik dagen dat ik “NIETS HEB OM AAN TE TREKKEN BOEHOEHOEEE” en zijn er altijd kledingstukken die ik leuker vind dan andere items, maar over het algemeen kijk ik met tevredenheid naar mijn kledingkast. Dit stopte een aantal weken geleden toen er een zeker persoon in mijn buik begon te groeien en ik veranderde in iemand die haar eigen kleding niet meer past. Mijn truien veranderden in naveltruitjes en mijn broeken gingen niet meer dicht, wat het allemaal een nogal bloot geheel maakte. Dus moest er geshopt worden. 

Maar als je zwanger bent, is kleding kopen dus helemaal niet zo ‘leuk’ meer. Ik weet niet wie het fenomeen zwangerschapskleding heeft bedacht en het is ongetwijfeld vreselijk goed bedoeld, maar die persoon is óf een orthodoxe man, óf een vrouw van boven de vijftig. Los van het feit dat een zwangerschapsbroek echt vreselijk lekker zit en dat ik de zwangerschapspanty’s van de H&M véél eerder had moeten ontdekken, vind ik dat zwangerschapskleding in het algemeen mij tot nu toe vrij weinig brengt. Het algemene gevoel dat ik krijg als ik google op zwangerschapskleding is ‘suf’. Overal waar je kijkt zie je bloemetjes en strikjes en het toeval wil dat ik me niet echt schaar onder de mensen die daarvan houden. En het is óf die strikjes, óf saai. Meer keuze is er eigenlijk niet. Mijn keuze viel in eerste instantie op saai en dus kocht ik een stapel basic zwangerschapsshirtjes bij de H&M (en dan écht saai, hè, dus gewoon zwart en wit en gaap), maar zelfs bij die shirtjes hebben ze het voor elkaar gekregen om er iets suffigs van te maken, dankzij de net iets te degelijk uitgesneden halslijn, waardoor ik me instantly een moeder van 40 voel. 

Mensen, mijn creativiteit is op. Zwangerschapsbroeken zijn stom en ik ben sowieso nooit echt het type voor de basic spijkerbroek geweest; ik ben klaar met saaie basic shirtjes en ik weiger om me in de categorie ‘strikjes’ te gaan begeven. Wie heeft dé tip waar ik naar op zoek ben? Help Lisse haar zwangerschap door en vertel me waar ik een beetje hippe, en vooral NIET SUFFE (lees: bloemetjes en strikjes niet toegestaan) zwangerschapskleding kan vinden waar ik me weer mezelf in kan voelen. Eeuwige glorie voor degene met de beste tip (en een kopje cappuccino bij mij thuis, mag ook, kan je hondjes knuffelen). 

Ik hoor het graag! Groetjes van de hormoonfabriek.

EVEN OMDAT IK ANDERS ALLEMAAL MENSEN OP MN DAK KRIJG DIE ZEGGEN DAT IK ER TOCH UITERST TEVREDEN UIT ZIE OP BOVENSTAANDE FOTO: DIT IS DE ENIGE OUTFIT WAARIN IK MIJ NOG EEN BEETJE HIPPIG VOEL, MAAR DAAR KAN JE DUS GEEN ZEVEN DAGEN IN DE WEEK IN LOPEN HE. GROETJES.

One comment

  1. Ik ben iets verder dan jij (ik ontdekte je net op Twitter, leuk!) en ik heb hetzelfde probleem, plus dat ik veel zwangerschapskleding echt belachelijk duur vind 😉 Ik heb ontdekt dat er een hoop ‘normale’ kleding is die prima voor zwangerschapskleding door kan gaan. Mijn tip is dus om kleding te zoeken met een A lijn (van die leuke shirtjes die strak zitten bij de borst en dan wijd uitlopen) die lang genoeg zijn om geen naveltruitje te worden. Ook veel ‘normale’ jurkjes kun je echt prima dragen en dan zie je je buik ook mooi 🙂 Verder, als je toch nog verlegen zit om iets basics, vind ik de basic shirts (7 euro p/s!) van Hema kei fijn, die zijn lekker lang (fijn voor je buik), zacht en onder een stoer vest ofzo is dat heel leuk! Heel veel succes!
    Yvette onlangs geplaatst…What I Ate Wednesday 1-3-17My Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge