The crazy dog lady

Ik ben niet de beroerdste. Ik geef gewoon toe dat ik, sinds Jake in mijn leven is, enigszins geobsedeerd ben door dit harige wezentje. Mijn Instagram vult zich met puppyfoto’s, net zoals mijn tweets alleen maar gevuld zijn met plaatjes van Jake of beschrijvingen van wat Jake precies uitvoert. Over mijn Facebookaccount wil ik het liever niet hebben, want dat is helemaal een schaamteloze uitlaatklep voor mij (sorry lieve facebookvrienden, ik kan het gewoon niet laten). Toen ik laatst op Facebook wéér een foto van Jake plaatste, schreef ik daarbij dat ik gewoon mijn reputatie als crazy dog lady op peil moet houden. Ik kreeg toen de reactie: “Maak je geen zorgen, die reputatie heb je al behoorlijk opgebouwd.” Ja, oeps. Ik ging daarna even opsommen hoe verschrikkelijk ik eigenlijk ben sinds Jake op deze aardbol rondwaggelt. En aangezien dit dus een aan Jake gerelateerde opsomming is, begrijp je dat er een blogje over geschreven moet worden. Als je er niet tegen kan, klik vooral weg. Ik begrijp het. 

Dansen met Jake

  1. Ik noem Jake mijn kind. Het is verschrikkelijk, maar waar. En dan wel bij voorkeur “mijn harige kind”, want dat klinkt zo schattig.
  2. Ik praat onafgebroken tegen Jake. Hele verhalen. Om je een indruk te geven:

    “Hé Jake, zullen we lekker gaan wandelen. Misschien komen we wel andere hondjes tegen in het bos, dan kan je even spelen. En dan kan je ook even plassen in het bos, hè? Want het is toch wat dat je altijd maar moet wachten met plassen tot wij je naar buiten brengen. Wat heb je toch een zwaar leven, hè lieverd. Ho, niet springen. Ja, ik snap het ook wel, je wil gewoon spelen he. NEE, NIET SPRINGEN JAKE! Houd op hoor. Ik hou wel van je, hoor schatje. Dat weet je hè?”

    *** Dit alles gebeurt onder luid protest van de hunk, die me zuchtend aanstaart alsof ik een randdebiel ben (wat ik misschien ook wel gewoon ben)

  3. Ik heb een vlinderstrikje voor Jake gekocht, zodat hij de allerknapste kersthond van de wereld wordt. ***crazy dog lady modus AAN*** 
  4. Ik vind dat Jake moet leren om alleen thuis te zijn (kan ‘ie ook al heel goed) en ga soms bewust gewoon even een aantal uurtjes de deur uit, zodat hij hierin kan leren, maar ik vind het nog steeds élke keer een VERSCHRIKKING om de deur achter me dicht te doen en hem alleen achter te laten. Ik doe het hoor, maar ohhhh mijn hart. 
  5. Al mijn social media profielen staan volledig in het teken van mijn harige huisgenoot, inclusief hartjes en “hij is zo vreselijk leuk” teksten. 
  6. Ik laat het toe dat Jake in mijn gezicht likt. Ja vies, maar het zijn hondenzoentjes en dat is schattig. Toch? 

En dit alles zonder enige schaamte, want ik ben gek op Jake en daar gaat niets aan veranderen. GROETJES!

 

2 thoughts on “The crazy dog lady

  1. Hahahahaha, het is je allemaal vergeven. Ik zou pre-cies hetzelfde hebben. Maar hoe kan je dan ook niet spontaan head over heels verliefd worden op het kleine, eigenwijze, harige ding? En ik vind het juist leuk om over Jake te lezen. En dit soort dingen, hahahaha. Ik heb wel een klein beetje medelijden met Roelof hoor, stiekem. Grinnik. En weet je? Dat likken in je gezicht? Goed voor je weerstand! Toch? Hihi. Doeiiiiiiiiiiiiiiii, knuffels!
    Stella onlangs geplaatst…Kletsun #21My Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge