#projectbotje

Voor de mensen die zo dapper zijn om mij op twitter te volgen, is dit misschien een beetje een herhaling van een inmiddels wel bekend verhaal, maar ik wilde er toch een blogje over schrijven. Het houdt me bezig en als iets me bezig houdt, helpt het me om het van me af te schrijven. Om maar met de deur in huis te vallen: Jake heeft twee weken geleden een bot ter grootte van mijn vuist doorgeslikt. In één keer, ja. Hoe dat kwam ga ik je nu even uitleggen. 

In principe geven wij Jake geen vlees. Roelof en ik waren eerst van plan om Jake vers vlees te geven, maar Jake is zó gek op z’n brokjes dat we eigenlijk geen reden zien om hem vlees te gaan geven (vlees is duurder en in zijn brokjes zitten alle voedingsstoffen die hij nodig heeft). Toch besloten we om hem een keer te verrassen met een vleesbot: een groot bot met stukjes vlees er aan, zodat hij toch lekker kon geniet van iets “vlezigs” (oh, dit klinkt zo vies als ex-vegetariër). Toen we hem het bot twee weken geleden gaven, werd hij er helemaal wild van. Zo wild, dat onze schattige pup veranderde in een grommend mormel. Hij begon tegen me grommen en te blaffen toen ik het bot van hem wilde afpakken en dat was voor mij het teken om het botje juist vaker af te pakken. Ik wil niet dat hij gromt of blaft of op wat voor manier dan ook lelijk doet, dus Roelof en ik pakten het bot om de paar minuten van hem af. Zo hoopten we Jake te leren dat hij het moet toelaten als wij zijn bot afpakken. Helaas werd Jake zo fanatiek dat hij een deel van het bot (de knieschijf, ter grootte van mijn vuist) in één keer doorslikte toen Roelof het wilde afpakken. We wisten overigens niet dat het bot uit losse stukken bestond en dat er dus een quasi-losse knieschijf aan het bot zat (als we dat hadden geweten, hadden we hem dit botje NOOIT gegeven). 

Hap, slik, weg. Letterlijk. Weg botje. Roelof en ik waren een beetje verbaasd en keken nog onder de bank of hij niet toevallig daar lag, maar Jake had het bot écht doorgeslikt. We hebben direct de dierenarts gebeld, want zo’n groot bot kan Jake onmogelijk uitpoepen (ja sorry, too much information misschien, je kunt nog stoppen met lezen). Eenmaal bij de dierenarts kreeg Jake een prikje dat ervoor zorgde dat hij enorm misselijk werd en zijn hele maaginhoud eruit gooide. Verschrikkelijk zielig, want je kunt hem niet uitleggen wat er gebeurt, maar de dierenarts hoopte echt dat hij het bot weer zou uitspugen. Helaas gebeurde dat niet en dus maakte ze een röntgenfoto. En ja hoor, daar zagen we het bot heel duidelijk zitten. In z’n buik. Er werd contact opgenomen met de diereninternist in Amsterdam, omdat de dierenarts twijfelde of het bot er niet operatief uit gehaald moest worden. Gelukkig dacht de internist dat het bot wel zou verteren in Jake z’n buik en het met een sisser zou aflopen. Wij mochten weer naar huis met de mededeling dat we moesten bellen als Jake binnen drie weken zou gaan kokhalzen/braken/stoppen met poepen (dat laatste zou betekenen dat het bot naar zijn darmen gezakt zou zijn en dat hij verstopt zou zitten, ook niet echt lekker). 

En drie keer raden. Twee weken later begint hij te kokhalzen en braakt hij maandag- en woensdagnacht. KAK. Dierenarts gebeld, weer een röntgenfoto gemaakt en het botje was niet meer te zien, maar dat kon ook komen doordat Jake net te eten had gehad en zijn buikje vol met voer zat. Hoe dan ook: het is niet goed dat hij braakt en kokhalst, dus we moeten vrijdag naar de diereninternist in Amsterdam voor een scopie. Ze gaan Jake onder narcose brengen en met een slangetje in zijn maag kijken. Als ze het botje zien zitten, halen ze het er vervolgens met een tang uit. Als het botje wél verteerd is, gaan ze in zijn maagje kijken wat dan de oorzaak is van het gebraak en al het kokhalzen. 

En nou, zo ver zijn we nu. Ik vind het stom en zielig tegelijk en ik heb helemaal geen zin in vrijdag, want een pup van 5 maanden oud hoort niet onder narcose te zijn. Bovendien moet hij, voor we weggaan, 24 uur nuchter zijn geweest, dus hij mag vandaag (= donderdag) vanaf 2 uur niet meer eten (vind ik ook zielig). STOM. Dus, lieve lezertjes, duim maar even voor mijn schattige pup dat alles goed afloopt en duim ook maar even dat de verzekering alles vergoedt (want: scopie = €800, whehhh).

*** UPDATE! De scopie is inmiddels geweest, het botje was verteerd en het kokhalzen van Jake kwam door een lichte luchtwegontsteking. Weinig/niets aan de hand dus. Jake dwarrelt weer vrolijk rond door ons huisje. BLIJ.

 

 

One thought on “#projectbotje

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge