OJA, ik was ook nog afgestudeerd

Je zou het bijna vergeten, door alle puppyhectiek, maar er is een zeker onderwerp waar ik ongeveer drie zinnen aan besteed heb in mijn Noorwegenblogje, terwijl het zeker wel een hele blog verdient! IK BEN AFGESTUDEERD. JAAAAA! In Oslo kreeg ik een mailtje van mijn scriptiebegeleider dat mijn scriptie is goedgekeurd met een 6,5 en dat ik daarmee dus officieel Master Of Arts ben. Ik vind het super cool dat ik nu een “titel” heb. De hunk heeft het zwaar met me, want ik roep de hele dag dat hij zo’n geluk heeft om met een Master Of Arts getrouwd te zijn (volgend jaar is hij er zelf ook een, dus dan krijg ik ‘m vast terug).

Ik ben gewoon zó trots op mezelf! Ik heb best een pittig half jaar achter de rug. Ik heb veel hoofdpijn gehad vanaf januari en dit bleef eigenlijk tot mei spelen. Het was echt vermoeiend om te studeren, mijn hoofd deed constant zeer en de motivatie was ver te zoeken. Ik wilde eigenlijk de hele dag onder mijn dekens liggen. En tóch is het gelukt. Sterker nog: ik heb álles in één keer gehaald. Ik heb dit jaar geen enkele herkansing hoeven doen en daar ben ik heel erg trots op. Hoewel ik voor mijn scriptie misschien op een iets hoger cijfer had gehoopt, weet ik ook dat mijn scriptiebegeleider één van de meest kritische docenten van onze universiteit was. Ik vind het dus eigenlijk een groot compliment dat hij mijn scriptie in één keer heeft goedgekeurd. 

En nu? 
Ik heb het grote geluk dat ik, voor ik hoorde of ik mijn master gehaald, al twee banen vond. Eentje als vertaler en eentje bij een hele leuke kookwinkel in Amersfoort als tekstschrijver en winkelmedewerker. Ik had verwacht dat ik in een soort after-studie-dipje zou belanden en mezelf dagenlang zou volvreten met chips op de bank omdat ik niets te doen zou hebben (OK, dat had ik misschien niet verwacht, maar ik had wel een donker beeld bij het afgestudeerd zijn), maar ik ben eigenlijk gewoon in het werkende leven gestapt. De overgang van student naar volwassen-vrouw-die-werkt-en-zich-heel-verantwoordelijk-voelt gaat dus eigenlijk heel soepeltjes en bevalt prima. 

Ga ik het nog vieren? 
Ik houd NIET van feestjes (niet?!?! nee, niet dus), maar ik ga het natuurlijk wel een beetje vieren. Mijn favoriete manier om dingen te vieren is uit eten gaan, maar omdat de hunk en ik in Noorwegen waren toen ik het goede nieuws kreeg en alle maaltijden daar duizend euro per bord kosten, besloten we het te vieren met een softijsje (van 5 euro). Mijn diploma-uitreiking is in oktober en ik denk dat ik daarna lekker uit eten ga en even goed ga vieren dat ik officieel mijn papiertje binnen heb. Misschien combineer ik het wel met mijn verjaardag, dan ben ik daar ook vanaf (want die vier ik dus ook niet groots). 

Kortom: afgestudeerd zijn is fijn en is een opluchting. De hartelijke groeten van een Master Of Arts. 

 

One thought on “OJA, ik was ook nog afgestudeerd

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge