Lewis is er!

Het moment is daar: er wonen nu twee honden in ons huis! We hebben er weer een mini-puppy bij. We kunnen weer niet door het bos lopen zonder duizend interviews te moeten doorstaan (“Ahhhh hoe oud is ‘ie?”, “Is het een jongen of een meisje?”, “Mag ik ‘m aaien?”, “Slaapt ‘ie al goed door?” (en verzin hier nog duizend andere vragen bij)), we krijgen weer ongevraagd opvoedadvies door mensen die onze hond beter denken te kennen dan wijzelf en we moeten weer de hele dag opletten of er niet in huis gepoept of gepiest wordt. Het is weer even afzien, want Jake is al zo groot en eigenlijk zo makkelijk dat je niets meer gewend bent, maar wat is Lewis een SNOEPJE. We zijn blij dat hij er is!

We merken meteen al verschil tussen Jake en Lewis, als we ze vergelijken als puppy. Jake is een golden retriever: een super sociaal ras dat het liefst van iedereen aandacht krijgt. Toen we Jake net hadden, als kleine 8 weken oude pup, liep hij ook meteen op iedereen af – totaal niet bang en gék op aandacht van andere mensen. Lewis is heel anders. Hij is veel terughoudender. Toen ik gisteren met hem in het bos liep en er mensen aan kwamen, rende hij zo de andere kant op en vond hij alles spannend. Jake is een veel socialer ras én gewoon een veel socialere hond. Lewis is eenkenniger en terughoudender, maar dat hoort ook wel bij een witte herder.

En Lewis is brutaler, aanhankelijker en luidruchtiger. Jake laat alles altijd maar over zich heen komen, accepteert het iedere keer weer als we hem in zijn bench stoppen en blaft nóóit. Lewis blaft wel. En veel. En hard. De bench is nog niet echt lievelings en hij blaft de hele buurt bij elkaar als hij daar in moet (om na tien minuten uiteindelijk zwaar zuchtend neer te ploffen en tóch maar te gaan slapen). Jake is altijd al veel zelfstandiger geweest en ging zijn eigen gang, maar Lewis gaat meteen piepen als ik op de wc zit en buiten beeld ben. Hij plakt zich het liefste met superlijm aan ons vast (met als gevolg dat Roelof en ik allebei al behoorlijk wat keren op z’n pootjes zijn gaan staan, want hij gaat altijd onder je voeten lopen tijdens de wandeling).

Kortom: een heeeeeeeel ander soort hond en héél erg wennen voor mij, zeker nu Roelof buiten de deur werkt en ik het hele opvoedproces, inclusief het opruimen van allerlei soorten uitwerpselen, eigenlijk in mijn eentje moet doen. Maar dat zegt niet dat het niet leuk is. Hoewel ik niet kan wachten tot Lewis groot is, is het ook echt weer genieten om zo’n klein frummeltje in huis te hebben. Ik maak ongeveer zeventig foto’s per minuut, zodat ik later kan zeggen: “KIJK NOU HOE KLEIN HIJ WAS!”. 

En dan hier nog even een paar foto’s, omdat het allemaal zo aandoenlijk is: 

 2016-08-29 16.10.16

2016-08-28 14.06.42 2016-08-29 16.14.43-2

 

4 thoughts on “Lewis is er!

  1. Wat een super mooie hond zeg! Als ik die foto’s zie smelt ik en wil ook graag een puppy!! Kan me nog net inhouden 😀 . Het lijkt me inderdaad ontzettend wennen om een heel ander soort hondje op te voeden. Je gaat natuurlijk steeds vergelijken met Jake! Hoe vind hij het eigenlijk dat deze nieuwe bewoner er is?
    Tamarah onlangs geplaatst…Nog even genieten.. autumn is comingMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge