Het joggingbroekdilemma

Op bepaald vlak lig ik altijd een beetje met mezelf in de clinch. Als ik kijk naar beautybloggers en mensen die op youtube de mooiste filmpjes plaatsen van hoe ze zichzelf opmaken (met overigens ook de mooiste eindresultaten), kan ik soms wel eens een greintje jaloezie voelen. Niet omdat ik nou zo’n beautymeisje ben (dat ben ik dus niet), maar omdat het me leuk lijkt om er elke dag zo verzorgd uit te zien en gewoon de indruk te maken dat je er altijd mooi uit ziet. Als je mij ’s ochtends tegenkomt in het bos lijk ik meer op een vogelverschrikker dan op een beautymeisje, zover is wel duidelijk. Ik loop schaamteloos in mijn pyjama en bh-loos door het bos zonder make-up op mijn hoofd (en krijg dan de dagelijkse reactie: “Kind, ben je ziek? Je ziet zo bleeeeeeek!”), puur omdat ik het gewoon niet de moeite vind om me helemaal op te tutten voor zoiets als een wandeling in het bos. 

Goed, op het gebied van make-up moet ik misschien nog een hoop leren (of niet, ik ben eigenlijk best tevreden als ik na mijn ochtendwandeling een lik mascara op m’n wimpers smeer), maar op het gebied van kleding mag het soms écht wel iets .. tja, verzorgder. Het nadeel van thuiswerken en ZZP’er zijn is namelijk dat je soms hele dagen niemand ziet (met uitzondering van mijn mede hondenuitlaatgenoten die ik in het bos tegenkom en die er vrijwel allemaal net zo slonzig uit zien als ik). Het resultaat daarvan is dus ook dat ik dagenlang in mijn joggingbroek en een veel te grote trui leef, want voor wie zou ik me mooi maken? Voor mijn honden? 

En dát probeer ik dus af te leren. Want iedere keer in mijn beste tokkie-outfit de deur opendoen voor de jongen die de boodschappen komt bezorgen (ja, wij doen aan boodschappen laten bezorgen, I D E A A L) is ook zo wat. En daarom probeer ik mezelf op kledinggebied toch iedere dag een beetje op te frissen, al kom ik geen enkele levende ziel tegen die er iets om geeft hoe ik er uit zie. In die fase bevind ik me nu zo’n half jaar en het resultaat is dat ik mijn sieradencollectie weer aan het uitbreiden ben. Want als ik er verzorgd en leuk uit wil zien, wil ik het ook goed doen. En dus koop ik het ene kettinkje na het andere en kwam de mail van Lucardi ook als geroepen toen zij zeiden dat ik voor mijn blog een aantal artikelen uit hun webshop mocht kiezen. Ik had altijd het idee dat Lucardi een juwelier was met alleen maar bling-bling sieraden (wat dus niet mijn ding is), maar ze hebben écht veel mooie sieraden, ook sieraden die goed bij mij passen. 

Ik heb drie sieraden uitgekozen. Twee kettinkjes (want dat draag ik het meeste) en één armbandje. Ik heb deze sieraden opgehaald in het Lucardi filiaal in Amersfoort en ik ben er heel erg blij mee!

Armbandje

Het armbandje viel me als allereerste op in de webshop. Ik heb een vriendin aan wie ik op whatsapp altijd klavertjes-vier stuur. En toen zag ik dus dit armbandje en moest ik meteen aan haar denken. Hij is mooi, simpel en toch heeft het armbandje een duidelijk opvallend klavertje.

Het armbandje kost €19,99 en je vindt hem hier

Infinity

Het eerste kettinkje waar ik voor koos is een kettinkje met het ‘infinity’ teken er aan. Niet erg origineel, maar wel heel mooi en, wederom, simpel. Het kettinkje is eigenlijk te combineren met allerlei soorten outfits (met uitzondering van de joggingbroek-tokkie-outfit, dus als ik dit kettinkje wil dragen zal ik toch met iets beter moeten komen dan dat) en is gewoon heel verfijnd. Ik vind ‘m mooi. 

Dit kettinkje kost €14,99 en je vindt hem hier

Levensboom

Het laatste kettinkje koos ik eigenlijk heel impulsief, maar ik ben er heel erg blij mee. Het kettinkje heet dan wel ‘levensboom’ op de website van Lucardi, maar ik koos hem gewoon omdat het een boompje is en omdat ik gék ben op de natuur. Ik vond het gewoon zo’n mooi beeld, zo’n boompje in een rondje. Práchtig kettinkje. Deze vind ik vooral heel mooi staan bij een simpel truitje of bij een mooi jurkje (hallo kerst!), zodat het kettinkje mooi uitkomt. Ik ben er héél blij mee. 

Dit kettinkje kost €14,99 (actieprijs) en je vindt hem hier

Tot zover mijn sieradenspam! Even kijken op de website van Lucardi dus, want dat is écht de moeite waard! 

Deze blog is geschreven in samenwerking met Lucardi. 

One thought on “Het joggingbroekdilemma

  1. Laf het boompje!

    En het begin van je blogpost: ja en ja en ja. Zo herkenbaar. Ik kan me er echt niet toe zetten minder comfortabele kleding aan te trekken als ik gewoon thuis ben terwijl ik aan het werk moet. Want het is minder comfy, het slijt, niemand ziet het, straks wordt het vies, of het gaat stinken etcetcetc. Zwaar leven hoor. Maar ik word er denk ik wel wat actiever van, als ik een sprijkerbroek aantrek. Hoe raar?! Toch maar eens doen? Hm. /Tot zo ver mijn hardop-nadenken-sessie.
    Michelle onlangs geplaatst…Vrijdag 13 november 2015, een bizarre dagMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge