Een puppy-update

Inmiddels is het alweer twee maanden geleden dat we Jake ophaalden bij twee super lieve mensen in Zuid-Brabant. Het was op dat moment een beetje dubbel: aan de ene kant fantastisch om dat kleine bolletje wol eindelijk mee naar huis te mogen nemen, aan de andere kant bijna bruut, omdat je hem niet weg wilde halen uit zijn vertrouwde omgeving. Jake kwam uit een verschrikkelijk leuk nestje. 10 kleine puppy’s, de mama-hond erbij en twee ontzettend lieve mensen die heel veel aandacht en energie in hun elftal (!) staken. Het hele huis was aangepast op mama-hond en haar tien puppy’s. Toen we voor het eerst kwamen kijken kregen we beschuit met muisjes, dat gaf al direct aan hoe blij deze mensen waren met de komst van de tien gezonde pups. Toen we Jake mee naar huis namen voelde het bijna slecht om hem weg te halen uit dat warme nest, wetende dat hij het daar zo goed had. Gelukkig zijn we nu twee maanden verder en weet ik dat het goed is zo. Jake is blij bij ons en wij zijn ontzéttend blij met hem. 

Elke week dat Jake langer bij ons is, leer ik hem een klein beetje beter kennen. Het is net een kind wat dat betreft: een klein wezentje met een geheel eigen karakter. En dat karakter van Jake is ontzettend makkelijk te beschrijven. Jake is een heel tevreden hondje. Rustig, blij en tevreden. Ik denk dat ik ‘m dan wel redelijk goed beschrijf. Hij laat zich niet zo gauw gek maken (met uitzondering van de pup van mijn ouders, die hij toch wel errrrrrug interessant vindt), hij is eigenlijk altijd blij, vermaakt zichzelf ontzettend goed, maar is ook heel dankbaar als je even met hem komt spelen. Als ik soms horrorverhalen hoor over puppy’s die wekenlang blijven piepen, het meubilair kapot vreten, blaffen, weglopen bij het loslopen en ga-zo-maar-door, dan begin ik te twijfelen aan het hond-zijn van Jake. Is hij wel een hond? Want al deze dingen doet Jake niet. Hij blaft amper, hij loopt niet weg, hij piept niet, hij vreet niet aan het meubilair (tenzij er ergens een los plintje ligt, maar geef hem eens ongelijk). Jake is gewoon blij. En knuffelig, want hij komt regelmatig even een knuffeltje stelen. 

Jake op puppycursus

Ik denk dat Jake’s makkelijke karakter voornamelijk te maken heeft met zijn ras (Golden Retriever; staan er wel om bekend dat ze behoorlijk makkelijk zijn), maar ook wel gewoon met wie hij is. Wij zijn in onze “opvoeding” vrij streng en duidelijk richting Jake, omdat we ons heel goed realiseren dat we ook over drie jaar een leuke hond willen hebben. Het is heel schattig als puppy’s tegen je op springen, maar dat is niet zo leuk meer als ze 30 kilo wegen. In sommige dingen zijn we dus echt “streng” in de ogen van sommige mensen, maar het werpt nu al z’n vruchten af. Jake luistert goed, kent onze grenzen en is daardoor een makkelijk hondje. Ik wil hiermee niet zeggen dat een strenge of duidelijke opvoeding per se de sleutel is tot een leuke hond, want sommige honden hebben een veel eigenwijzer karakter waarbij deze aanpak niet of minder goed werkt. Gelukkig werkt het voor ons (en voor Jake) goed; daar gaat het eigenlijk ook gewoon om. 

Jake in z'n nieuwe bench.
Jake in z’n nieuwe bench.

Na twee maanden merk je ook dat Jake aan ons gewend is. Hij weet precies wanneer hij eten krijgt (na het uitlaten) en hij probeert ons soms lekker uit door dingen te doen die stiekem niet mogen. Het is mooi om te zien hoe hij zijn plekje bij ons gevonden heeft. Hij voelt een beetje als ons kindje. Het is natuurlijk geen kind – weet ik ook wel hoor – maar hij is gewoon een beetje onze beebie. Ik ben heel erg gek op Jake en ik vind dat hij het allerbeste van de wereld verdient. Dat het een hond is kan me dan eigenlijk niet zoveel schelen. Hij is een klein wezentje waar ik zorg voor mag dragen en dat probeer ik zo goed mogelijk te doen — gewoon omdat hij dat verdient en omdat ik van hem hou. 

2 thoughts on “Een puppy-update

  1. Wat een droppie is het toch ook. Een vriendin van mij heeft thuis zo’n terrorpup zitten. Die doet al die vervelende dingen dus WEL. Vooral omdat ‘ie, zo zegt zij, in zijn puberteit zit inmiddels. Misschien dat Jake daar nog komt? Maar daar slaan jullie je ook wel doorheen, hihi. Volgens mij blijft ‘ie hoe dan ook voor altijd zo’n dropje <3
    Stella onlangs geplaatst…Wat ik leer van een wandelingMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge