Dingen waarvan ik zei dat ik ze nooit zou doen

En dan doe je ze dus toch… Een toekomstbeeld is iets vreemds. Ik had als tiener een héél duidelijk beeld van hoe ik “later” (moet je mij horen) ongeveer wilde worden en zijn, maar gek genoeg voldoe ik niet helemaal meer aan mijn eigen eisen. Er zijn zóveel dingen waarvan ik héél stellig beweerd heb dat ik ze nóóit zou gaan doen (“Ik ga nog liever dooooood!!!!”), maar die ik nu praktisch iedere dag doe. Ik ben mijn eigen vleeschgeworden allergie. Hieronder een lijstje van dingen die ik nooit wilde doen of zijn, maar die ik nu toch echt doe of ben. 

  • Ik wilde NIET burgerlijk zijn. Inmiddels hebben Roelof en ik een burgerlijk appartementje, hebben we twee honden, liggen we ’s avonds rond half 11 braaf op bed en werken we allebei fulltime. Zei iemand burgerlijk? 
  • Op vakantie gaan in Nederland. Want saai en stom. En vervolgens gingen wij afgelopen zomer naar Texel én naar de boerderij van mijn oom en tante in Flevoland. En ik vond het nog voor herhaling vatbaar ook.
  • Tegen je honden praten alsof ze elk woord verstaan. En dan ook nog op zo’n hoog toontje alsof het kleine kinderen zijn. Daar maak ik me gemiddeld zo’n tien keer per minuut schuldig aan (reken maar uit hoe vaak dat op één dag gebeurt). 
  • Consequent en permanent de behoefte hebben aan een schoon huis. Ik ben nooit een enorme viespeuk geweest, maar kan me ook niet herinneren dat ik mijn studentenkamer trouw iedere week stond schoon te boenen. Sterker nog: ik vond het geen enkel probleem dat onze studentendouche slechts eens per jaar onder handen werd genomen (even kotsen brb). 
  • Thuis werken, “… want ik word écht niet zo’n vrouw die alleen maar de hele dag thuis zit te zitten!”. En moet je mij nu zien. Ik zit vijf dagen per week achter mijn bureautje in onze woonkamer en ik vind het héérlijk. Ik denk nog steeds dat een leven als fulltime huisvrouw niet mijn ding zou zijn, want ik vind werken ontzettend leuk, maar dat ik thuis werk is al tegen alle verwachtingen in. 
  • Groot Harry Potter aanbidster worden. Ik hoor het mijzelf nog zeggen, toen mijn zus vol enthousiasme vertelde over de Harry Potter boeken, zo’n tien jaar geleden. Ik vond Harry Potter stom en zou dat mijn leven lang stom blijven vinden. Hoe haalde mijn zus het in haar hoofd om zo enthousiast te zijn over een suf tovenaarsverhaaltje? Inmiddels heb ik de traditie dat ik iedere zomer de 7 Harry Potter boeken lees. Ik kan ze dromen en ken zelfs hele alinea’s uit mijn hoofd (ja, sneu). 
  • Alles met de auto doen. Toen wij vorig jaar onze eerste auto kochten, zei ik heel stellig tegen Roelof dat we de boodschappen gewoon met de fiets bleven doen en dat we heus niet voor alles de auto zouden pakken. Inmiddels pak ik voor elke natte scheet de auto (zelfs om naar de Albert Heijn te gaan, die zo’n 4 minuten fietsen van ons huis zit) en staan er twee auto’s en twee motoren voor onze deur. En dan nog beweren dat ik best milieubewust ben. Ik schaam mij diep. 
  • Thuis frituren. Een frituurpan was zo ongeveer het meest ongewenste voorwerp in mijn leven – waarschijnlijk uit angst dat ik tonnetje rond zou groeien omdat ik elke avond zou gaan frituren. En vorig jaar kocht ik tóch een frituurpan. Niet voor mijzelf, maar voor Roelof, omdat hij dat graag wilde hebben. We frituren helemaal niet zo vaak, maar het is stiekem toch wel fijn om een frituurpan te hebben.

HERKENBAAR, lieve mensen? 

2 thoughts on “Dingen waarvan ik zei dat ik ze nooit zou doen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge