ZWANGER | Week 26 & 27

Hallo derde trimester! Want daar ben ik inmiddels beland. Mijn ‘Ouders voor nu app’ begon heel optimistisch met de mededeling dat het nu écht zwaar begint te worden, omdat je nog wel aan het werk bent, maar je buik echt groot wordt. Hoewel dat laatste wel klopt (die buik is dus écht wel groot inmiddels), vind ik het nog niet enorm zwaar. Ik werk natuurlijk vanuit huis, dus ik kan redelijk mijn eigen tempo bepalen. Ik voel me daardoor eigenlijk prima en heb de mogelijkheid om goed naar mijn eigen lichaam te luisteren. Week 26 en week 27 waren heerlijke weken. Kijk je mee?

Week 26
Een heerlijke week. Roelof had een verrassing voor me geregeld die eigenlijk twee weken geleden had moeten plaatsvinden, maar toen had ik de buikgriep from hell. De verrassing werd dus twee weken opgeschoven en tot mijn grote vreugde had hij een sauna-arrangement voor mij en een vriendin geboekt. HEERLIJK. In de sauna waren mensen heel lief voor me. Ik kreeg wel honderd keer te horen dat ik “zo mooi zwanger ben” en “zo’n mooie buik heb” en iedereen wilde weten wat het geslacht van ons kindje is. Het is echt waar dat mensen heel lief voor je zijn als je zwanger bent en ik geniet er volop van.

Week 27
Week 27 ging soepeltjes. We begonnen met een pretecho. En JEETJE, wat is de beeb goed gegroeid! Hij past allang niet meer volledig in beeld, maar we hebben een paar super mooie foto’s mee gekregen. Ik voel me verder nog steeds fit. Ik begin wel te merken dat ik verder in de zwangerschap ben, want het wordt allemaal wel wat onhandiger. Omdraaien in bed kost heel veel moeite. Tegen de tijd dat ik lig zoals ik wil liggen, ben ik een dikke minuut verder en ben ik klaarwakker. Ook als ik iets laat vallen (wat vrij regelmatig gebeurt) merk ik dat het minder makkelijk wordt om het weer op te rapen. Mijn buik zit gewoon wat meer in de weg. Sokken aantrekken is een hele klus, in de gang staat inmiddels een krukje zodat ik m’n schoenen normaal aan kan doen en het is elke week weer even zoeken naar kleding die nog wél past. En OJA. Misschien TMI, maar hoe doen mensen dat met scheren down under?! Ik kan er gewoon niet meer bij. Het wordt dus allemaal wat meer behelpen en dat wordt natuurlijk de komende weken alleen maar “erger”. Maar tegelijkertijd zijn de schopjes aanweziger dan ooit (en soms best hard!) en geniet ik heel erg van alles.

En inmiddels ben ik 28 weken zwanger! Het gaat vet snel (heb ik vast nog nooit eerder gezegd), maar ik merk ook dat ik me langzaam een beetje begin toe te leven naar de bevalling. Niet omdat ik het zwanger-zijn zat ben, want als het zo doorgaat heb ik een zwangerschap om over naar huis te schrijven, maar meer omdat ik benieuwd ben naar het jongetje in mijn buik. Hij is zo aanwezig de hele dag en ik wil dolgraag weten wie hij is. Maar voor nu ben ik nog even lekker zwanger! Tot over twee weken bij de volgende zwangerschapsupdate! 

Lief klein jongetje

Dag lief klein jongetje,

Al een half jaar lang groei je in mijn buik. Ik voel je bewegen, schoppen, leven. Je bent onze grote wens. Na het verlies van Loek en Beer vroeg ik me af of ik ooit mama zou worden, maar jij maakt mijn droom meer dan waar. Ik mag straks, nu al eigenlijk, jouw mama zijn. Ik mag voor je zorgen en ik mag je later, als je groter bent, weer gaan loslaten, zodat je je eigen weg kunt gaan. Ik mag van je houden en ik mag je mijn kindje noemen. Ik vind het een wonder.

Ik ben zo benieuwd op wie je lijkt. Als ik naar jouw papa kijk, ben ik zo blij dat je zijn zoon bent. Heb je je papa’s stralende ogen? Heb je zijn krullende haar (ik hoop het zó!)? Heb je mijn koppige en onrustige karakter? Kan je net zo enthousiast zijn over dingen als dat ik dat ben? Je bent gewoon jezelf natuurlijk. Je bent ons kindje en we zullen ongetwijfeld het een en ander van onszelf in jou herkennen, maar je bent vooral gewoon je eigen persoon. En ik word elke dag een beetje nieuwsgieriger. Hoe zie je er uit? Hoe ruik je? Hoe voel je? Hoe reageer je straks op ons? Hoe klink je? Wie ben je? Ik wil het allemaal weten.

Iedere ochtend kijk ik even in de spiegel naar mezelf. Ik zie dan hoe mijn buik met de dag groter wordt, hoe mijn lichaam verandert en hoe jij meer en meer ruimte nodig gaat hebben omdat je groter groeit. Ik vind het elke dag weer bijzonder om naar mijn dikke buik te kijken en te bedenken dat JIJ daar in zit: mijn kindje! Als je lekker aan het schoppen bent en ik mijn buik heen en weer zie bewegen, voel ik een golf van geluk door me heen gaan. Je leeft. Dat went nog steeds niet na twee miskramen. Ik ben zwanger en je leeft. Wát een geluk. 

Lief klein jongetje, voor ons heb je al een naam, maar die houden we nog even geheim. Je bent ons grote geluk en ik ben er gewoon vol van dat je er aan komt, dat het niet zo lang meer duurt. Zwanger zijn is geweldig, maar mama zijn gaat dat sowieso overtreffen. Ik kan niet wachten tot je er bent.