Een jaar gestopt met de pil: mijn ervaring

Vorig jaar oktober stopte ik met de pil. Ik stopte niet omdat ik wilde stoppen met de hormonen of omdat ik last had van de pil – integendeel! Ik vond de pil een geniale uitvinding. Toen ik op mijn veertiende om de twee weken ongesteld werd en mijn menstruaties minimaal 10 dagen duurde, was ik behoorlijk wanhopig en met de pil kon ik dat – HALLELUJA – gewoon reguleren en werd ik niet meer zo overdreven veel ongesteld (kon ik mijn geld ook eens aan iets anders uitgeven dan aan tampons, best fijn). Toch was ik, toen ik vorig jaar met de pil stopte, best wel benieuwd wat het met me zou doen. Ik heb de pil tien jaar geslikt en heb hier nooit last van gehad, maar je propt je lichaam wel vol met hormonen. Dus logischerwijs zou stoppen met de pil “iets” moeten doen.

Lees Verder

De puppypolitie

Wat is dat toch met puppy’s. Natuurlijk zijn ze súper schattig en wil iedereen ze aaien, maar puppy’s lokken ook een hoop arrogantie uit. Toen Jake vorig jaar een puppy was en iedereen mij maar bleef vertellen hoe ik een hond moest opvoeden, dacht ik dat het echt niet erger kon, maar dat kan dus wel. Lewis haalt het ergste in mensen naar boven. Iedereen weet hoe ik mijn puppy moet opvoeden en iedereen denkt dat beter te weten dan ik. En dat is knap irritant!

Lees Verder

Schuldgevoel

Het krijgen van een miskraam en vooral de tijd nadat je een miskraam hebt gehad, is iets heel geks. Bij mij heeft het echt maanden geduurd voordat ik een beetje kon accepteren dat dit mij overkomt. Ik wilde niet geloven dat ik die grote pechvogel was – het is veel makkelijker om medelijden met een ander te hebben. Accepteren dat dit nu eenmaal deel van mijn leven is, is misschien nog niet eens mijn grootste struggle. Ik worstel ontzettend met een schuldgevoel en dat herkennen andere vrouwen die miskramen hebben gehad misschien wel heel erg. Omdat ik weinig vrouwen hierover hoor, wil ik er toch eens wat aandacht aan besteden. Aan al die dingen waar je je schuldig over kunt voelen als je een miskraam hebt gehad – hoe suf dan ook. 

Lees Verder

Twee weken met Lewis

De tijd vliegt (nee maar echt!)! Lewis is alweer twee weken bij ons en ik heb het gevoel dat we hem pas gisteren hebben opgehaald. Het waren écht best wel twee intensieve weken, zeker omdat Roelof nu buiten de deur werkt en ik overdag de zorg voor twee honden op me moet nemen, waaronder een pup die nog niet zindelijk is en die de hele boel bij elkaar blaft als ik meer dan 5 meter bij hem vandaan ben. Althans, zo was het de eerste anderhalve week. Want daarna werd alles beter! 

Lees Verder

Stom #2

Ik heb wel eens eerder een “Stom”-lijstje gemaakt, zoals ze dat in het tijdschrift Linda. altijd doen. Ik vind dat lijstje één van de allerleukste dingen uit de Linda., want ik herken zoveel en ik vind het heerlijk om soms mijn grootste irritaties op een rijtje te zetten. Dit keer werd ik geïnspireerd door de Belastingdienst, die een – vond ik – vrij rottige streek met mij uithaalde door al mijn ontvangen huurtoeslag terug te vragen, terwijl wij daar gewoon recht op hadden. Blijkbaar is het niet de bedoeling dat je een betere baan krijgt als je ooit huurtoeslag hebt gehad, want dan mag je alles lekker terugbetalen. LULLIG. Dus ja, dan vraag je er om: een STOM-lijstje!

Lees Verder