Blij met mij

Blij met jezelf. Ben jij dat? En waar is je antwoord op gebaseerd? Ik denk dat een enorme hoeveelheid vrouwen hun antwoord baseert op hoe ze eruit zien. Er zijn dagen dat je blij bent met jezelf. Misschien als je een dag gezond hebt gegeten, een paar kilo bent afgevallen en eindelijk weer in je favoriete spijkerbroek past. Je kijkt met bewondering in de spiegel en hoopt dat iedereen om je heen ook met bewondering naar jou kijkt. Je kan de wereld aan, want je bent de beste versie van jezelf. Maar na het eten van een flinke reep chocolade ben je misschien iets minder blij met jezelf. Op dat moment kijk je misschien met schaamte in de spiegel en hoop je dat de mensen om je heen niet naar je kijken.

Continue reading “Blij met mij”

Een sokkenmysterie

Er vindt een mysterie plaats in huize Hunk & Lisse. Na het doen van de was, vouwen de hunk en ik meestal samen de was op. De hunk en ik gooien elkaar sokken toe zodat we die zelf kunnen opvouwen en in onze eigen kasthelft kunnen stoppen. De hunk heeft maat 45. Sokken maatje kano dus. Daar kun je niet omheen. Maar op de één of andere manier ben ik altijd minstens 3 sokken kwijt.

Dit is zooooo'n fijne sportsok, maar hij is al een half jaar in z'n eentje.
Dit is zooooo’n fijne sportsok, maar hij is al een half jaar in z’n eentje.

Continue reading “Een sokkenmysterie”

Blije bekers & zoet zomersapje

De hunk en ik lopen op de één of andere manier altijd op de drukste dag van de week door de stad: zaterdag. Eigenlijk vinden we het op zaterdag veel te druk om door de stad te lopen, want om te overleven ben je constant elleboogjes aan het uitdelen en (oude) mensen aan het inhalen (om maar niet te spreken over alle botsingen, voeten waar je per ongeluk op gaat staan en spontane voetgangerfiles). Maar ach, het maakte niet zoveel uit deze zaterdag, want het zonnetje scheen.

Continue reading “Blije bekers & zoet zomersapje”

Achteraf komt alles goed.

Op het moment dat ik dit typ is het zaterdag. Ik heb een vol hoofd. Het is een fijne dag. Het zonnetje schijnt, de hunk en ik hebben vanmorgen lekker motorrijles gehad en ik heb genoten van ons wandelingetje in de stad. En toch knaagt er iets aan me. Ik heb al wéken hoofdpijn. Al twee maanden, om precies te zijn. Afgelopen donderdag moest ik naar het ziekenhuis voor een foto van mijn hoofd, omdat de antibioticakuur van vorige week niet goed aansloeg. En ik word daar zenuwachtig van, want een foto van je hoofd is niet fijn. 

Don't Worry Be Happy

Continue reading “Achteraf komt alles goed.”

Gezond chocoladetaartje met kokos

Degenen die mijn blog vaker lezen weten dat ik getrouwd ben met de liefste man van de wereld. Het toeval wil dat deze liefste man – echt hoor – erg van eten houdt. Dat komt goed uit, want daar hou ik ook van. Er is alleen een klein verschil. Hij bekijkt geen ingrediëntenlijstjes, doet niet mee aan de chiazaadhype en voelt zich niet schuldig na het eten van een paar koekjes (ongezonde koekjes dan wel, hè). En ik wel.

Continue reading “Gezond chocoladetaartje met kokos”

Niezen in de bieb en ander ongemak.

Op het moment dat ik dit typ zit ik heel serieus in de bieb op de universiteit. De mensen om mij heen zien er ook allemaal heel serieus uit en sommigen hebben zelfs een reusachtige stapel dikke boeken die minstens uit het jaar 1500 stammen (en ze bladeren er nog in ook!). Ik heb geen boeken op mijn tafeltje liggen, maar ik zie mezelf soms in de weerspiegeling van mijn beeldscherm en ik moet zeggen dat ik er ook wel professioneel uit zie. Mensen denken vast dat ik met hele serieuze zaken bezig ben, zoals de scriptie die op me ligt te wachten (over de puntkomma, ook al zo serieus), of het vertaalwerk dat ik af moet maken. Maar dat doe ik dus niet.

Afleiding

Continue reading “Niezen in de bieb en ander ongemak.”