En dan ben je moeder

Ik ben opeens iemands moeder. Ik moet het nog steeds dagelijks een keer of tien tegen mezelf zeggen, omdat het een bizar idee blijft dat ik nu écht moeder ben van Wolff. Ik ben zijn enige moeder en ik ben opeens, samen met Roelof, verantwoordelijk voor een klein jongetje dat nog niets zelf kan en volledig van ons afhankelijk is. Een bizar en tegelijkertijd prachtig iets wat ik duidelijk nog niet helemaal bevat. Maar hoewel het zoiets groots is, is er genoeg waaraan ik merk dat ik moeder ben, zowel mentale als fysieke dingen. 

Continue reading “En dan ben je moeder”

Babynamen uitkiezen

Een naam uitkiezen voor je baby… stiekem is dat iets waar ik al jaren over nadenk. Al sinds ik me kan herinneren heb ik iets met namen. Ik vind namen heel interessant en heb al van kleins af aan een lijstje bijgehouden met namen die ik mooi vind. Als tiener had ik al helemaal bedacht hoe ik mijn toekomstige kroost wilde gaan noemen (en moest ik alleen nog even een partner vinden die diezelfde namen mooi vond) en hield ik lijstjes bij waaraan ik door de jaren heen telkens mooie namen bleef toevoegen. En toen raakte ik zwanger van Wolff en mogen Roelof en ik écht een babynaam gaan uitkiezen; eentje die we daadwerkelijk mochten gaan gebruiken. Best een klus en best een verantwoordelijkheid. Er is me veel gevraagd hoe we bij de namen van Wolff zijn gekomen, dus hierbij ons verhaal!

Continue reading “Babynamen uitkiezen”

Mijn bevallingsverhaal

Mijn bevallingsverhaal. Daar is hij dan! Wat heb ik opgezien tegen de bevalling. Rond week 27 van mijn zwangerschap, toen ik aan het derde trimester begon, ben ik zelfs een paar keer een beetje in paniek geweest, omdat ik zó op zag tegen de bevalling en niet geloofde dat ik zoiets zou kunnen. Maar de natuur werkt mooi, want hoe dichterbij de bevalling kwam, hoe meer rust ik kreeg. Ik kan dit. Mijn lijf kan dit. En wat blijkt? Dat is gewoon waar. Ook als je een lage pijngrens hebt (wat ik écht heb), kan je een kind ter wereld zetten. Ik ben zo trots op mezelf! Komt ‘ie: 

Continue reading “Mijn bevallingsverhaal”

ZWANGER | Week 40

Oh jongens, wat had ik de hoop dat deze update nooit geschreven zou worden. Meer dan 40 weken zwanger, inmiddels precies 41 weken, en nog steeds is de beebie niet geland. De dagen duren opeens heel erg lang als je de uitgerekende datum voorbij is – gek mentaal dingetje is dat. Ik vond afgelopen week mentaal gezien opeens ook best een pittige week, terwijl ik het gevoel dat het “zwaar” was de rest vand e zwangerschap eigenlijk niet gehad heb. Een gek gevoel, want van ultiem genieten van het zwanger-zijn, ga je opeens naar een modus waarin je alleen maar kunt denken: “Hup baby, je moet er NU uit!”.

Continue reading “ZWANGER | Week 40”

ZWANGER | Week 39

IK BEN VEERTIG WEKEN ZWANGER VANDAAG! Daar is ‘ie dan. De uitgerekende datum. Hoe vaak heb ik ‘m in de afgelopen maanden wel niet genoemd? 30 juni 2017. Dé datum. En nu is het gewoon zover. Wauw. Ik vind dit zo’n bijzonder moment. Na twee miskramen en veel twijfels over de kracht van mijn lichaam, blijkt mijn lichaam gewoon in staat om 40 weken lang een kindje te dragen en te laten groeien. Ik vind het dus eigenlijk heel bijzonder dat ik de 40 weken heb mogen halen, hoewel ik niet kan wachten tot ons jongetje er daadwerkelijk is. Hoe week 39 was, lees je hieronder!

Continue reading “ZWANGER | Week 39”

ZWANGER | Week 38

Het grote wachten is begonnen! Vanaf week 38 vond ik het allemaal wel erg serieus worden. De baby kan nu écht ieder moment komen en hoewel ik mijn dagen daar niet echt op inricht (lees: ik heb eigenlijk helemaal geen tijd om een baby te krijgen met zo’n volle agenda!), voelt het héél maf om te weten dat je ieder moment weeën kunt gaan krijgen. Omdat ik allemaal niet weet hoe het gaat lopen en omdat ik hoop dat er over een week geen nieuwe zwangerschapsupdate meer online komt, omdat ik dan gewoon bevallen ben, switch ik toch maar eventjes naar de wekelijkse updates. Hierbij week 38! 

Oh en trouwens… bovenstaande foto vond ik leuk om te posten, want mijn baby heeft een zeer hardnekkige voorkeur voor de rechterkant van mijn buik. KIJK NOU ZO SCHEEF!

Continue reading “ZWANGER | Week 38”

ZWANGER | Week 36 & 37

Tijd voor een nieuwe zwangerschapsupdate van week 36 en week 37. Bovenstaande foto is met 37 weken en 6 dagen zwangerschap gemaakt (dus praktisch 38 weken) en ik ben zo trots als een aap met zeven lullen. Zwanger zijn is fantastisch. Ik doe niks en mijn kindje groeit gewoon. Ik ga mijn dikke buik nog missen straks. De afgelopen twee weken waren mooie weken. Weken waarin ik genoot van mijn verlof, veel waterijsjes at (gemiddeld 3 per dag – geen grap) en weken waarin ik me steeds meer klaar begon te voelen voor de baby en de bijbehorende bevalling. Komt ‘ie hoor! Week 36 en 37! 

Continue reading “ZWANGER | Week 36 & 37”

Zo effe lekker op ’t laatst de plannen omgooien.

Het viel me aan het begin van de zwangerschap al op, maar het wordt alleen maar erger: mensen die me veel sterkte wensen met de bevalling. Zeker nu ik hoogzwanger ben, sluiten mensen hun gesprek met mij standaard af met “… en sterkte met de bevalling, hè!”. Ik weet heus wel dat bevallen geen pretje is, maar door iedere keer aangekeken te worden alsof ik de hel zelf ga beleven, word ik niet heel veel relaxter. Want even: hel of niet, die baby moet er uit en de bevalling gaat zich aandienen, of ik dat nou leuk vind of niet.



Een paar weken geleden had ik even een mini-rolberoerte toen er bij de verloskundige gesproken werd over de bevalling. Ik heb mijn afspraken bij de verloskundige niet alleen, maar doe mee aan “Centering Pregnancy”, waarbij je individuele controles hebt (uiteraard) en je daarna met een groep vrouwen die ongeveer net zo ver zwanger zijn als jijzelf anderhalf uur specifieke thema’s/vragen/dingen gaat bespreken. Het onderwerp “de bevalling” zat er natuurlijk aan te komen en hoewel ik er vanaf het begin al niet echt naar uitgekeken heb om te bevallen, was ik er niet heel veel mee bezig. Dat gevoel was na een middagje “gezellig kletsen over de bevalling” volledig verdwenen. Half hyperventilerend kwam ik thuis, paniekerig roepend tegen Roelof dat de baby echt een andere oplossing moest gaan vinden voor zijn ter-wereld-koming omdat het via de onderkant écht te krap is. Verhalen over zevenenveertig hechtingen, bevallingen die drie dagen duren en vrouwen die volledig uitgeput een kind op de wereld moeten zetten, zorgden ervoor dat ik het allemaal niet meer zo zag zitten. 
Continue reading “Zo effe lekker op ’t laatst de plannen omgooien.”

ZWANGER | Week 34 & 35

Jawel, je ziet het goed. Mijn blog is op tijd online. Ik vind het zelf ook een wereldwonder, want mijn zwangerschapsbrein vergeet alles. Mensen terugbellen zit er tegenwoordig niet meer in, want ik vergeet gewoon dat ze me gebeld hebben (en wat een geluk, want ik houd toch niet van bellen). Ik vergeet ’s ochtends om vlees uit de vriezer te halen voor de maaltijd van diezelfde avond, ik vergeet dingen in mijn agenda op te schrijven. Mijn hoofd zegt alleen maar BABYBABYBABY en voor heel veel meer is er geloof ik niet meer echt ruimte. Inmiddels mag dat ook wel, want de 36 weken zijn aangetikt. Ik neem jullie mee naar week 34 en week 35. 

Continue reading “ZWANGER | Week 34 & 35”

ZWANGER | Week 32 & 33

Ja, ik weet het. Deze blog had vanmorgen online moeten komen. Geef mijn zwangerschapsbrein maar de schuld, maar ik vergeet de laatste tijd gewoon om mijn twee-wekelijkse zwangerschapsblogje online te zetten. Soms vraag ik me echt af hoeveel moeite het nou in vredesnaam is om eens in de twee weken een blog online te zetten, maar blijkbaar is dat meer moeite dan ik zelf denk, want ik slaag er niet altijd in om de boel op tijd op mijn blog te hebben staan. Oh well, ik heb een goed excuus. Tijd om jullie te vertellen over week 32 en week 33! 

Continue reading “ZWANGER | Week 32 & 33”